Ο Ρόλος της Αγάπης στην Ψυχική Υγεία

Αγάπη. Η λέξη αυτή έχει μοιραία συνδεθεί τόσο στενά με τον ρομαντισμό και το συναίσθημα, που παραβλέπουμε τον κρίσιμο ρόλο της στη διατήρηση του ενδιαφέροντός μας για τη ζωή σε περιόδους ψυχολογικής σύγχυσης και θλίψης. Η αγάπη έχει τη δύναμη να μας σώσει από την ψυχική ασθένεια.

Βέβαια, η αγάπη είναι μια υποκειμενική έννοια, μιας και ο κάθε άνθρωπος την ερμηνεύει και τη νοηματοδοτεί διαφορετικά. Ωστόσο, η αγάπη εμπεριέχει κοινά «συστατικά», όπως άνευ όρων αποδοχή, αφοσιώση, επιβεβαίωση και υπομονή. Ας αναλύσουμε τον κάθε ορισμό ξεχωριστά:

Άνευ όρων αποδοχή

Ένας σημαντικός παράγοντας που συχνά προκαλεί ή και ενισχύει τα ψυχικά προβλήματα είναι η αίσθηση ότι «δεν είμαι αρκετά καλός/ή». Άτομα με ψυχικά προβλήματα υπέφεραν όλη τους τη ζωή, διότι οι ίδιοι ζουν με την πεποίθηση «δεν είμαι αρκετά καλός/ή», παρ’ όλο που είναι πιθανό να έχουν πετύχει εξαιρετικά υψηλά επιτεύγματα και να έχουν καταφέρει το ακατόρθωτο για αυτούς, μόνο και μόνο για να
αποδείξουν ότι είναι άξιοι.

Ωστόσο, η παρουσία ενός φίλου, ενός σύντροφου, ενός παιδιού, ενός γονιού, ακόμα και ενός κατοικιδίου, δημιουργεί το αίσθημα αγάπης. Σε μια τέτοια κατάσταση η αγάπη γίνεται σαν ένας καθρέφτης μπροστά μας όπου μας βοηθά να αντικαταστήσουμε αυτό που νιώθουμε με αυτό που λαμβάνουμε – αγάπη.

Αφοσίωση

Στην καρδιά πολλών ψυχικών τραυμάτων που αφορούν την αφοσίωση βρίσκεται μια πρώιμη εμπειρία εγκατάλειψης. Κάποιος, όταν τον χρειαζόμασταν πολύ, δεν ήταν παρών και από τότε η παραμέληση μας προκαλεί ανισορροπία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυσκολευόμαστε να συνδεθούμε με τους άλλους στην ενήλικη ζωή και ζούμε με τον φόβο ότι και ο καθένας σε κάποια στιγμή θα μας εγκαταλείψει. Ωστόσο, αρνούμαστε να δεχτούμε ότι ένας άνθρωπος σημαντικός για εμάς μπορεί να προσπαθήσει να κερδίσει την εμπιστοσύνη μας με πράξεις και θα παραμείνει και θα μας στηρίξει ακόμα και κάτω από δύσκολες συνθήκες.


Επιβεβαίωση

Το άγνωστο πάντα προκαλεί στρες, πόσο μάλλον όταν ο ψυχισμός είναι τραυματισμένος. Όλα αυτά τα ερωτήματα με το «τι θα γίνει, εάν…» βομβαρδίζουν το μυαλό ακατάπαυστα, προκαλώντας ένταση στο αρνητικό συναίσθημα που το συνοδεύει. Μια τέτοια κατάσταση χρήζει στήριξης και ανακούφισης από τον πανικό που διακατέχει το άτομο τη δεδομένη στίγμη. Σε αυτό το σημείο η αγάπη από έναν ειλικρινή και καλοπροαίρετο άνθρωπό μας μπορεί να ανακουφίσει τον πανικό, παρουσιάζοντας το μέλλον ως άγνωστο μεν όσον αφορά στις ακριβείς του λεπτομέρειες, αλλά δε ως ουσιαστικά ασφαλές και ανεκτό. 

Υπομονή

Όσα άτομα βιώνουμε ψυχικές δυσκολίες συχνά γινόμαστε κουραστικοί σε σχέση με τις ανησυχίες μας. Η στοργική απάντηση που μπορεί να δώσει κάποιος είναι να πάρει την ανησυχία το ίδιο σοβαρά και να την αντιμετωπίσει, χωρίς να χλευάζει ή να αρνείται το μέγεθός της. Η αγάπη δίνει την υπομονή να εισέλθει κανείς στο ανήσυχο μυαλό του άλλου και να προσπαθήσει να βοηθήσει, εξετάζοντας τι προκαλεί τον φόβο στο αγαπημένο του πρόσωπο.

Εν κατακλείδι, η αγαπή μπορεί να επιδράσει θεραπευτικά στον ψυχισμό του ατόμου. Αναγνωρίζουμε όμως ότι δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες και ότι, ακόμα και όταν αγαπάμε, κάποιες στιγμές μας απασχολούν δικά μας προβλήματα, όπου καλούμαστε να επιλύσουμε. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι η θεραπεία του ψυχισμού μας βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στο συναισθηματικό πεδίο και σε πολύ μικρό βαθμό και με βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα στα φάρμακα. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους αγαπημένους μας να θεραπευτούν / επουλώσουν το ψυχισμο τους; Με το να γίνουμε καλύτεροι στο να καθησυχάζουμε τους φόβους του άλλου, να είμαστε γενναιόδωροι, να μη βασανίζουμε και να μη κακομεταχειριζόμαστε ο ένας τον άλλο και να καθόμαστε μαζί στο σκοτάδι της νύχτας σε πνεύμα αλληλοφροντίδας και καλοσύνης. Να αγαπάμε με όλη μας την καρδιά.

Scroll to Top