niovi.lambrou@gmail.com

Η δύναμη της συγχώρεσης: Η απελευθέρωση από τον πόνο

Αρκετά σημαντικό είναι η συγχώρεση να είναι πλήρης, καθώς μόνο τότεδημιουργείται η πραγματική αίσθηση απελευθέρωσης, λύτρωσης καιαυτοεκτίμησης. Η δημιουργία μιας τέτοιας αίσθησης δίνει το έναυσμα στοάτομο που έχει πληγεί να προχωρήσει ανεμπόδιστα στη ζωή του και χωρίςνα παραμένει όμηρος της συνεχούς και επώδυνης σκέψης πως είναι θύμα, αδικημένος ή ανάξιος, κυριεύοντάς τον από εκδικητικές σκέψεις καισυναισθήματα.Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και οι «υποστηρικτές» πως η συγχώρεσηδεν είναι εφικτή ούτε απαραίτητη. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναιαπαραίτητο να αποδεχόμαστε και να συμφιλιωνόμαστε με την κατάστασηπου μας έχει πληγώσει στο παρελθόν ή που μας πληγώνει στο παρών. Ηκάθε περίπτωση είναι διαφορετική και ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό τουρυθμό στην αποδοχή των γεγονότων που τον ενοχλούν.Το να ζητούμε συγνώμη, το να δεχόμαστε τη συγγνώμη ή/και νασυγχωρούμε αυτούς που μας έβλαψαν σοβαρά δεν είναι εύκολη διαδικασία,αλλά ούτε απαίτηση. Η αδυναμία ή η δυσκολία να το κάνουμε καλό είναι ναμην επικρίνεται ως ένδειξη έλλειψης συναισθηματικής γενναιοδωρίας,απουσία δικαιοσύνης ή έκφραση εγωκεντρισμού. Είναι απόλυταφυσιολογικό να δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε κάτω απόσυγκεκριμένες συνθήκες.Βέβαια, καλό είναι να λάβουμε υπόψη ότι το να μην μπορούμε νασυγχωρέσουμε είναι τόσο προβληματικό όσο και το να συγχωρούμε τουςπάντες και τα πάντα κάτω από πίεση των κοινωνικών ή ηθικών νορμών.Είναι σημαντικό να δίνουμε τον απαραίτητο χρόνο στον εαυτό μας να νιώσειέτοιμος, ώστε να προχωρήσει στη συγχώρεση, και όχι μέσω«εξαναγκασμού» των συνθηκών.Πολύ σημαντικό να δίνουμε χρόνο στις σκέψεις και στα συναισθήματά μαςνα ξεδιπλωθούν. Μόνο τότε μπορούμε πραγματικά να τα παρατηρήσουμεκαι να τα αγκαλιάσουμε, οδηγώντας μας στην αποδοχή και τη συμφιλίωση των συνθηκών που μας πλήγωσαν ή μας πληγώνουν ακόμη. Είναι πολύσημαντικό να καταφέρουμε να συγχωρέσουμε, για να αποφύγουμε τονκίνδυνο συσσώρευσης μεγάλης πίκρας και θυμού εντός μας, όπου μπορείνα μας οδηγήσει στην αποφυγή δημιουργίας στενών σχέσεωνεμπιστοσύνης στους άλλους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ψυχική καισωματική μας υγεία και συνεπώς στην ποιότητα της ζωής μας γενικότερα. Αρκετά σημαντικό είναι η συγχώρεση να είναι πλήρης, καθώς μόνο τότεδημιουργείται η πραγματική αίσθηση απελευθέρωσης, λύτρωσης καιαυτοεκτίμησης. Η δημιουργία μιας τέτοιας αίσθησης δίνει το έναυσμα στοάτομο που έχει πληγεί να προχωρήσει ανεμπόδιστα στη ζωή του και χωρίςνα παραμένει όμηρος της συνεχούς και επώδυνης σκέψης πως είναι θύμα, αδικημένος ή ανάξιος, κυριεύοντάς τον από εκδικητικές σκέψεις καισυναισθήματα.Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και οι «υποστηρικτές» πως η συγχώρεσηδεν είναι εφικτή ούτε απαραίτητη. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναιαπαραίτητο να αποδεχόμαστε και να συμφιλιωνόμαστε με την κατάστασηπου μας έχει πληγώσει στο παρελθόν ή που μας πληγώνει στο παρών. Ηκάθε περίπτωση είναι διαφορετική και ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό τουρυθμό στην αποδοχή των γεγονότων που τον ενοχλούν.Το να ζητούμε συγνώμη, το να δεχόμαστε τη συγγνώμη ή/και νασυγχωρούμε αυτούς που μας έβλαψαν σοβαρά δεν είναι εύκολη διαδικασία,αλλά ούτε απαίτηση. Η αδυναμία ή η δυσκολία να το κάνουμε καλό είναι ναμην επικρίνεται ως ένδειξη έλλειψης συναισθηματικής γενναιοδωρίας,απουσία δικαιοσύνης ή έκφραση εγωκεντρισμού. Είναι απόλυταφυσιολογικό να δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε κάτω απόσυγκεκριμένες συνθήκες.Βέβαια, καλό είναι να λάβουμε υπόψη ότι το να μην μπορούμε νασυγχωρέσουμε είναι τόσο προβληματικό όσο και το να συγχωρούμε τουςπάντες και τα πάντα κάτω από πίεση των κοινωνικών ή ηθικών νορμών.Είναι σημαντικό να δίνουμε τον απαραίτητο χρόνο στον εαυτό μας να νιώσειέτοιμος, ώστε να προχωρήσει στη συγχώρεση, και όχι μέσω«εξαναγκασμού» των συνθηκών.Πολύ σημαντικό να δίνουμε χρόνο στις σκέψεις και στα συναισθήματά μαςνα ξεδιπλωθούν. Μόνο τότε μπορούμε πραγματικά να τα παρατηρήσουμεκαι να τα αγκαλιάσουμε, οδηγώντας μας στην αποδοχή και τη συμφιλίωση των συνθηκών που μας πλήγωσαν ή μας πληγώνουν ακόμη. Είναι πολύσημαντικό να καταφέρουμε να συγχωρέσουμε, για να αποφύγουμε τονκίνδυνο συσσώρευσης μεγάλης πίκρας και θυμού εντός μας, όπου μπορείνα μας οδηγήσει στην αποφυγή δημιουργίας στενών σχέσεωνεμπιστοσύνης στους άλλους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ψυχική καισωματική μας υγεία και συνεπώς στην ποιότητα της ζωής μας γενικότερα. Όλοι μας κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε συμπεριφερθεί άσχημα και έχουμε πληγώσει ανθρώπους που αγαπούμε πολύ και όχι μόνο. Κάποιες φορές σκόπιμα και κάποιες άλλες εν αγνοία μας. Δεν σημαίνει ότι είμαστε κακοί ανθρώποι. Είμαστε ανθρώποι που χρειαζόμαστε ίσως περισσότερη αυτοπαρατήρηση και συνειδητότητα. Είτε είμαστε ο «θύτης» είτε είμαστε το «θύμα». Χρειάζεται να αποδεχτούμε ότι είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας. Αρκετές έρευνες υποστηρίζουν πως η συγχώρεση παίζει σημαντικό παράγοντα στην ψυχική μας υγεία και πως μπορούμε να συγχωρούμε τα πάντα. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι τόσο ο «θύτης» όσο και το «θύμα» να καταφέρει να παρατηρήσει όλα τα δύσκολα αισθήματα οργής, πικρίας, λύπης και εκδικητικότητας που το διακατέχουν τη δεδομένη στιγμή. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το θύμα δεν σημαίνει πως ξεχνά, αλλά ούτε ότι επιτρέπει την επανάληψη ανάλογων συμπεριφορών από τον θύτη. Αντιθέτως, η αναγνώριση και η αποδοχή της κατάστασης που πλήγωνει το θύμα επιτρέπει να συνεχίσει τη ζωή του, χωρίς το επιπλέον βάρος των αισθημάτων μίσους, οργής και εκδικητικότητας. Αρκετά σημαντικό είναι η συγχώρεση να είναι πλήρης, καθώς μόνο τότε δημιουργείται η πραγματική αίσθηση απελευθέρωσης, λύτρωσης και αυτοεκτίμησης. Η δημιουργία μιας τέτοιας αίσθησης δίνει το έναυσμα στο άτομο που έχει πληγεί να προχωρήσει ανεμπόδιστα στη ζωή του και χωρίς να παραμένει όμηρος της συνεχούς και επώδυνης σκέψης πως είναι θύμα, αδικημένος ή ανάξιος, κυριεύοντάς τον από εκδικητικές σκέψεις και συναισθήματα. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και οι «υποστηρικτές» πως η συγχώρεση δεν είναι εφικτή ούτε απαραίτητη. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι απαραίτητο να αποδεχόμαστε και να συμφιλιωνόμαστε με την κατάσταση που μας έχει πληγώσει στο παρελθόν ή που μας πληγώνει στο παρών. Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του ρυθμό στην αποδοχή των γεγονότων που τον ενοχλούν. Το να ζητούμε συγνώμη, το να δεχόμαστε τη συγγνώμη ή/και να συγχωρούμε αυτούς που μας έβλαψαν σοβαρά δεν είναι εύκολη διαδικασία, αλλά ούτε απαίτηση. Η αδυναμία ή η δυσκολία να το κάνουμε καλό είναι να μην επικρίνεται ως ένδειξη έλλειψης συναισθηματικής γενναιοδωρίας, απουσία δικαιοσύνης ή έκφραση εγωκεντρισμού. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Βέβαια, καλό είναι να λάβουμε υπόψη ότι το να μην μπορούμε να συγχωρέσουμε είναι τόσο προβληματικό όσο και το να συγχωρούμε τους πάντες και τα πάντα κάτω από πίεση των κοινωνικών ή ηθικών νορμών. Είναι σημαντικό να δίνουμε τον απαραίτητο χρόνο στον εαυτό μας να νιώσει έτοιμος, ώστε να προχωρήσει στη συγχώρεση, και

Η δύναμη της συγχώρεσης: Η απελευθέρωση από τον πόνο Read More »

Κρίση πανικού και συναισθηματική ανασφάλεια: Μια βαθύτερη κατανόηση

Η κρίση πανικού μοιάζει με ένα «συναισθηματικό τσουνάμι», στο οποίο κυριαρχεί ο φόβος και η αγωνία. Μέσα σε αυτό το «συναισθηματικό τσουνάμι» περιλαμβάνονται ψυχολογικά και σωματικά συμπτώματα σε διαφορετικό βαθμό. Ο πανικός είναι ένας έμφυτος συναγερμός, που έχει σκοπό να προστατεύει τον άνθρωπο από κινδύνους. Παρ’ όλα αυτά, ο συναγερμός αυτός κάποιες φορές γίνεται υπερευαίσθητος σε ορισμένους ανθρώπους για πολύ ειδικούς προσωπικούς λόγους. Η κρίση πανικού περιγράφεται ως μια ξαφνική έντονη εκδήλωση άγχους – φόβου και δυσφορίας, που βιώνεται ως ιδιαίτερα τρομακτική και μη διαχειρίσιμη από τον άνθρωπο μέσα σε διάστημα λίγων λεπτών. Στην καθημερινότητά μας βιώνουμε συνεχώς στρες και άγχος. Η κρίση πανικού είναι ένα εργαλείο το οποίο αναλαμβάνει δράση για αποβολή του συσσωρευμένου άγχους. Η εκδήλωση του γίνεται ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, με έντονα σωματικά συμπτώματα όπως ταχυκαρδία, τάση λιποθυμίας, ζάλη, τρέμουλο, εφίδρωση, τάση προς εμετό, αίσθημα επικείμενου θανάτου ή απώλεια της λογικής. Το άτομο τη δεδομένη στιγμή βιώνει τις κρίσεις αυτές σαν ιδιαίτερα απειλητικές για τη ζωή του λόγω των έντονων συμπτωμάτων. Επίσης, οι κρίσεις πανικού μπορούν να εμφανιστούν οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, π.χ. στο σπίτι, στη δουλειά, στο σούπερμαρκετ, στο δρόμο κ.ο.κ., χωρίς κανένα συνειδητό λόγο. Σύμφωνα με τον Φρόυντ οι «ανοιχτοί λογαριασμοί» δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα και εντάσεις τα οποία ποτέ δεν πεθαίνουν. Θάβονται ζωντανά και κάτω από τις «κατάλληλες συνθήκες» επιστρέφουν στην επιφάνεια πάλι, απροειδοποίητα, με περισσότερη ένταση. Όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε άνθρωπος κρύβουν ένα παράπονο, μια ανεκπλήρωτη επιθυμία, που ακόμη δεν βρέθηκε «ο κατάλληλος τρόπος» για την έκφρασης της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα συναισθηματικό μπλοκάρισμα, εξ ου και δημιουργείται η ανάγκη άμεσης αποβολής. Ο άνθρωπος που υποφέρει δυσανασχετεί, γιατί δεν έχει δημιουργήσει ακόμα τις προϋποθέσεις για μια προσωπική ζωή γεμάτη με νόημα, πίστη κι ελπίδα, στον ίδιο, στους άλλους ανθρώπους, στο παρόν και στο μέλλον. Στον πυρήνα της ψυχικής λειτουργίας όσων εμφανίζουν κρίσεις πανικού και αγοραφοβία θα βρούμε μια έντονη επιθυμία για εξάρτηση και φροντίδα, όπως και ανοιχτά ζητήματα που σχετίζονται με τον αποχωρισμό και την αυτονόμηση, καθώς και με έντονα συναισθήματα θυμού προς τους σημαντικούς άλλους, δηλαδή προς πρόσωπα φροντίδας από τη μικρή ηλικία. Επίσης, συχνά σχετίζονται και με κάποια πρώιμη απώλεια. Ενώ οι κρίσεις εμφανίζονται απροειδοποίητα, αρκετές φορές μπορεί να προηγηθεί κάποιο συγκεκριμένο ερέθισμα, π.χ. όταν κάποιος βρίσκεται σε μέρος με πολύ κόσμο (αγοραφοβία) ή σε κλειστό χώρο (κλειστοφοβία). Βέβαια, σε αρκετές περιπτώσεις ο φόβος μπορεί να προηγηθεί και να προκαλέσει τα συμπτώματα της κρίσης πανικού. Όταν ο οργανισμός «επιλέγει» τον πανικό ως αντίδραση, σημαίνει ότι η ένταση που βιώνει ξεπερνά τα όριά του. Η αντιμετώπισή τους μέσω ψυχοθεραπείας κρίνεται αναγκαία, καθώς επιτρέπει στο άτομο να κατανοήσει τα συγκαλυμμένα αίτια πίσω από τις κρίσεις πανικού και να αποκτήσει μεγαλύτερη επίγνωση των συναισθημάτων του. Τεχνικές αντιμετώπισης της κρίσης πανικού που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για τον έλεγχο μίας κρίσης πανικού είναι: Η εκλογίκευση συμπτωμάτων, ώστε να κατευνάσουμε τον εαυτό μας από τις σκέψεις υπερβολής. Συνειδητή αναπνοή, δηλαδή εισπνοή για 4 δευτερόλεπτα, κράτημα της αναπνοής για 4 δευτερόλεπτα και εκπνοή αργά σε 4 δευτερόλεπτα. Οραματισμός, χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας: o σκεφτείτε ένα όμορφο μέρος στο οποίο έχετε νιώσει ασφάλεια, o σκεφτείτε ότι η σκέψη σας και τα συναισθήματα σας είναι ένα ποτάμι που ρέει έξω από το σώμα σας με αποτέλεσμα τη χαλάρωση. Ήξερες ότι: οι κρίσεις πανικού είναι αρκετά συνηθισμένες και δεν είναι επικίνδυνες; ο πανικός είναι η φυσιολογική αντίδραση του σώματός σου προς το ακραίο στρες; οι κρίσεις πανικού τείνουν να διαρκούν για μικρό χρονικό διάστημα και δεν θα διαρκέσουν για πάντα; όταν έχεις μια κρίση πανικού, δεν πρόκειται να πεθάνεις, να λιποθυμήσεις, να τρελαθείς ή να χάσεις τον έλεγχο του σώματος σου;

Κρίση πανικού και συναισθηματική ανασφάλεια: Μια βαθύτερη κατανόηση Read More »

Διαχείριση Άγχους και Στρες: Κλειδιά για Έναν Υγιή Τρόπο Ζωής

Το άγχος και το στρες είναι δύο καταστάσεις που συνδέονται συχνά με την αντίδρασή μας σε πιέσεις, απαιτήσεις ή απειλές που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινή μας ζωή. Παρ’ όλο που οι δυο όροι συχνά χρησιμοποιούνται έχοντας -λανθασμένα- την ίδια ερμηνεία, υπάρχει μια διαφορά μεταξύ τους. Τόσο τα συμπτώματα του άγχους όσο και του στρες επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν αυτά τα συμπτώματα σε περιόδους έντονου στρες, ενώ στην καθημερινότητα το στρες τους είναι ελάχιστο. Άλλοι αντιμετωπίζουν έντονα ή καθόλου προειδοποιητικά σημάδια και αυτά τα συμπτώματα/συναισθήματα αποτρέπουν τη συμμετοχή τους σε δραστηριότητες που αγαπούν. Ευτυχώς, υπάρχουν πολλές τεχνικές και θεραπευτικές επιλογές διαθέσιμες για τη διαχείριση του άγχους και για τον έλεγχο των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων. Το άγχος αναφέρεται στη χρόνια (μεγάλη διάρκεια σε χρόνο) ανησυχία, τον φόβο ή/και την ανασφάλεια που νιώθουμε αντιμέτωποι με κάποια αβεβαιότητα ή απειλή που αφορά το μέλλον, το άγνωστο. Μπορεί να είναι συναισθηματικό ή ψυχολογικό και να προκαλείται από διάφορες καταστάσεις, όπως η προετοιμασία για μια εξέταση, η αντιμετώπιση μας νέας κατάστασης ή/και η αναμονή για ένα αποτέλεσμα. Συχνά συνδέεται με ψυχοπιεστικά ή συναισθηματικά γεγονότα. Πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα του άγχους πολύ πιο συχνά από άλλους. Η συμπτωματολογία του άγχους ποικίλει. Ο κάθε άνθρωπος βιώνει τα συμπτώματα διαφορετικά. Τα γενικά συμπτώματα του άγχους περιλαμβάνουν ανησυχία, νευρικότητα, δυσκολία στη συγκέντρωση και δυσκολίες στον ύπνο. Επίσης μπορεί να επιδράσει με σωματικά συμπτώματα, όπως η αυξημένη αρτηριακή πίεση και η ταχυπαλμία, η γρήγορη αναπνοή, η εφίδρωση, το τρέμουλο ή τα προβλήματα πέψης. Το στρες αναφέρεται στη φυσιολογική αντίδραση του σώματος ως μια άμεση αντίδραση σε μια απειλή ή ως μια παρατεταμένη κατάσταση που επιβάλλεται από εξωτερικές πιέσεις ή εσωτερικούς συναισθηματικούς παράγοντες. Αυτή η αντίδραση είναι φυσιολογική και απαραίτητη για την επιβίωση, καθώς μας βοηθά να προσαρμοστούμε και να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις. Ωστόσο, όταν η αντίδραση αυτή γίνεται χρόνια και συνεχής και χωρίς εκτόνωση, μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην υγεία μας και τότε βιώνουμε αυτό που στην ουσία ονομάζεται άγχος.  Υπάρχουν πολλές τεχνικές χαλάρωσης που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε, για να ελέγξετε το άγχος και το στρες, όπως συνειδητή αναπνοή (εστιάζοντας την προσοχή σας στην εισπνοή και εκπνοή), φυσική άσκηση π.χ. μια βόλτα ή περπάτημα στη φύση, υγιεινή διατροφή, 7-8 ώρες ύπνος ή και ενυδάτωση του οργανισμού. Οι σύγχρονοι ρυθμοί της καθημερινότητας μάς επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό. Η καλή οργάνωση και ο προγραμματισμός, καθώς και η φροντίδα του σώματος μας τείνουν να επιδρούν θετικά για τη διαχείριση του άγχους ή/και του στρες. Ελέγχοντας το στρες, όποτε αυτό είναι δυνατόν, δίνοντας προσοχή στα συναισθήματά μας, φανερά ή καταπιεσμένα, και φροντίζοντας την ψυχική μας ευεξία, έχουμε σημαντικά αποτελέσματα στη σωματική υγεία. Αυτό είναι ενστικτωδώς αυτονόητο για πολλούς ανθρώπους. Εντούτοις, παρ’ όλη την καταπληκτική εμπειρογνωμοσύνη στη φυσιολογία και την τεχνική εξειδίκευση, οι γιατροί σε μεγάλο βαθμό δεν εισάγονται κατά την εκπαίδευσή τους στον κόσμο της αρχαίας σοφίας και στην καινούρια επιστήμη της ενότητας σώματος και μυαλού. Φροντίζοντας τις βασικές ανάγκες του σώματός μας, περιορίζουμε το στρες στην καθημερινότητά μας και συμβάλλουμε στη βελτίωση του χρόνιου άγχους μας. Όπως λέει και το αρχαίο ρητό «νους υγιείς εν σώματι υγιή». Και τα δύο συναισθήματα μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογική και σωματική μας κατάσταση. Αν έχετε συχνά αίσθηση άγχους ή βιώνετε χρόνιο στρες που επηρεάζει την καθημερινή σας ζωή, είναι σημαντικό να ζητήσετε βοήθεια από εγγεγραμένους ειδικούς ψυχικής υγείας, που μπορούν να σας παρέχουν τις κατάλληλες συμβουλές και τεχνικές αντιμετώπισης.

Διαχείριση Άγχους και Στρες: Κλειδιά για Έναν Υγιή Τρόπο Ζωής Read More »

Ο Έρωτας στην Εποχή της Αυτονομίας και της Ταχύτητας

Ζώντας στη σύγχρονη κοινωνία, όλα τρέχουν και εμείς μαζί τους. Τρέχουμε, για να φτάσουμε την κατάκτηση των στόχων μας – και για τους περισσότερους ο κύριος στόχος είναι η επιβίωση. Μέσα στον «αγώνα δρόμου» που κάνει ο καθένας μας ξεχωριστά εντάσσονται και τα συναισθήματά μας, τα οποία χρωματίζουν τη διαδρομή μας. Ένα ενδιαφέρον και επίκαιρο συναίσθημα είναι ο έρωτας. Ο έρωτας αναφέρεται από την αρχή της ιστορίας του ανθρώπου και πάντα συνοδεύει ένα άλλο υπέροχο συναίσθημα, την αγάπη. Σύμφωνα με τη μυθολογία οι άνθρωποι αρχικά ήταν ενωμένοι ανά δύο και κάποτε ο Δίας τους χώρισε με τους κεραυνούς του σε δύο μισά. Έκτοτε, είμαστε καταδικασμένοι να περιφερόμαστε στη γη, αναζητώντας το «άλλο μας μισό», για να νιώσουμε ολόκληροι. Από τη θρησκευτική πλευρά, ο Αδάμ και οι απόγονοί του είναι επίσης καταδικασμένοι στην ίδια μοίρα, να αναζητούν το κομμάτι που τους λείπει -την Εύα και τους απογόνους της- για να νιώσουν την αντίστοιχη ολοκλήρωση. Μέσα από τις δύο ιδέες-ιστορίες καλλιεργείται η πεποίθηση ότι οι άνθρωποι είναι ελλιπείς οντότητες. Μεγαλώνουμε με παραμύθια όπου προβάλλουν αδύναμες, καλοσυνάτες κοπέλες, αδικημένες από τη μοίρα, όπου μετά από πολλά βάσανά και περιπέτειες ένας γενναίος  και δυνατός πρίγκιπας τις σώζει. Ο έρωτας είναι κεραυνοβόλος και ακολουθεί ένας βασιλικός γάμος όπου «ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Ωστόσο, μεγαλώνουμε μέσα σε οικογένειες όπου οι γονείς μας συγκρούονται σοβαρά και πολλές φορές καταλήγουν να χωρίσουν. Σε αυτό το σημείο θέλω να επισημάνω ότι είναι οι ίδιοι άνθρωποι που μας αποκοιμίζουν με αυτά τα παραμύθια. Τι συμβαίνει; Πού βρίσκεται ο έρωτας των παραμυθιών; Μήπως ο έρωτας δεν υπάρχει στην πραγματικότητα; Μήπως βρίσκεται στα παραμύθια μόνο; Ο έρωτας εγκαθίσταται μέσα μας ως μια υπέρτατη αξία, αλλά, όταν βγούμε στο σεργιάνι, ενημερωνόμαστε από τους ίδιους ανθρώπους ότι κάνουμε λάθος, ότι δεν υπάρχει και καταλήγουμε να απογοητευόμαστε, δημιουργώντας σχέσεις όμως με τον έρωτα να μην αποτελεί πλέον κριτήριο αυτής της σχέσης. Η ερωτική επιθυμία παραμένει και δεν αφορά απλώς την ανάγκη για σεξ. Στην πραγματικότητα, ο ορισμός «ερωτική επιθυμία» περιγράφει την υπέρβαση σε ένα υψηλότερο επίπεδο, ένα επίπεδο που είναι τόσο εξελιγμένο όσο και ασφαλές. Αναφέρεται στη λαχτάρα για χάδια και σωματική επαφή. Είναι η ανάγκη να νιώσουμε κοντά σε ένα άλλο άτομο –ψυχικά, νοητικά και σωματικά- και να βιώσουμε την ευχαρίστηση, να απολαύσουμε την περιποίηση του άλλου, το γέλιο και την επαφή δέρμα με δέρμα. Η επιθυμία αυτή έχει ρίζες στη βιολόγία μας, αφού η κάθε επαφή μας εξασφαλίζει παραγωγή ορμονών και ενδορφινών, που μας κάνουν να νίωθουμε όμορφα και να είμαστε υγιείς. Παρ’ όλα αυτά, οι σύγχονοι γρήγοροι ρυθμοί που ζούμε, ο τρόπος που έχουμε δομήσει την καθημερινότητά μας δεν επιτρέπει χώρο στον έρωτα, μιας και αυτό προϋποθέτει να επιτρέψουμε στον άλλον να καταλάβει χώρο και χρόνο από τη ζωή μας. Χώρο και χρόνο αφοσίωσης και επένδυσης για το κτίσιμο μιας σχέσης και συνεχόμενη προσπάθεια διατήρησης της, την ίδια στιγμή που τρέχουμε για την επιβίωση μας. Αυτό σημαίνει παραμέρισμα λίγων ή πολλών ατομικών αναγκών μας, αλλαγή συνηθειών από τα δεδομένα της καθημερινότητάς μας, προκειμένου ο άλλος να χωρέσει σε αυτήν. Αξίζει λοιπόν αυτή η ατομική θυσία; Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει την τάση να επιλέγει τις γρήγορες λύσεις που στοχεύουν στο τελικό αποτέλεσμα, χωρίς να διανύσει την ενδιάμεση διαδρομή, στην απόκτηση οφέλους χωρίς συνέπειες, στην επιτυχία χωρίς το ρίσκο, στην απόλαυση χωρίς τον μόχθο. Όλα αυτά στο όνομα μιας ψευδαίσθησης απεριόριστων επιλογών που απαξιώνει την αξία της επένδυσης συναισθήματος και χρόνου σε έναν στόχο, υποβιβάζοντάς την σε αφορμή για χλευασμό και απαξίωση. Ωστόσο, η ανάγκη του έρωτα και της αγάπης παραμένει. Παρασυρόμαστε από στιγμιαίους έρωτες (ή πιο απλά από σαρκική έλξη), ενώ ταυτόχρονα νιώθουμε ενοχές για το συνετό κομμάτι που συνειδητά πλέον εγκαταλείπουμε. Μπαίνουμε σε σχέσεις με γνώμονα τη λογική, ενώ στην πραγματικότητα επιζητάμε χτυποκάρδια. Ασφυκτιούμε μέσα στον εγκλωβισμό της λογικής. Αναζητάμε την ιδανική λύση: τον έρωτα και την αγάπη. Οι άνθρωποι που παρέχουν χώρο και χρόνο για τον έρωτα πρέπει παράλληλα να επενδύουν στην αυτοβελτίωσή τους. Μια πλούσια και με νόημα ζωή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια αντίστοιχα πλούσια και με νόημα σχέση. Ο έρωτας, όπως και η αγάπη, βρίσκονται στα πλαίσια μιας δημιουργικής και συνειδητοποιημένης πορείας.

Ο Έρωτας στην Εποχή της Αυτονομίας και της Ταχύτητας Read More »

Ο Ρόλος της Αγάπης στην Ψυχική Υγεία

Αγάπη. Η λέξη αυτή έχει μοιραία συνδεθεί τόσο στενά με τον ρομαντισμό και το συναίσθημα, που παραβλέπουμε τον κρίσιμο ρόλο της στη διατήρηση του ενδιαφέροντός μας για τη ζωή σε περιόδους ψυχολογικής σύγχυσης και θλίψης. Η αγάπη έχει τη δύναμη να μας σώσει από την ψυχική ασθένεια. Βέβαια, η αγάπη είναι μια υποκειμενική έννοια, μιας και ο κάθε άνθρωπος την ερμηνεύει και τη νοηματοδοτεί διαφορετικά. Ωστόσο, η αγάπη εμπεριέχει κοινά «συστατικά», όπως άνευ όρων αποδοχή, αφοσιώση, επιβεβαίωση και υπομονή. Ας αναλύσουμε τον κάθε ορισμό ξεχωριστά: Άνευ όρων αποδοχή Ένας σημαντικός παράγοντας που συχνά προκαλεί ή και ενισχύει τα ψυχικά προβλήματα είναι η αίσθηση ότι «δεν είμαι αρκετά καλός/ή». Άτομα με ψυχικά προβλήματα υπέφεραν όλη τους τη ζωή, διότι οι ίδιοι ζουν με την πεποίθηση «δεν είμαι αρκετά καλός/ή», παρ’ όλο που είναι πιθανό να έχουν πετύχει εξαιρετικά υψηλά επιτεύγματα και να έχουν καταφέρει το ακατόρθωτο για αυτούς, μόνο και μόνο για νααποδείξουν ότι είναι άξιοι. Ωστόσο, η παρουσία ενός φίλου, ενός σύντροφου, ενός παιδιού, ενός γονιού, ακόμα και ενός κατοικιδίου, δημιουργεί το αίσθημα αγάπης. Σε μια τέτοια κατάσταση η αγάπη γίνεται σαν ένας καθρέφτης μπροστά μας όπου μας βοηθά να αντικαταστήσουμε αυτό που νιώθουμε με αυτό που λαμβάνουμε – αγάπη. Αφοσίωση Στην καρδιά πολλών ψυχικών τραυμάτων που αφορούν την αφοσίωση βρίσκεται μια πρώιμη εμπειρία εγκατάλειψης. Κάποιος, όταν τον χρειαζόμασταν πολύ, δεν ήταν παρών και από τότε η παραμέληση μας προκαλεί ανισορροπία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυσκολευόμαστε να συνδεθούμε με τους άλλους στην ενήλικη ζωή και ζούμε με τον φόβο ότι και ο καθένας σε κάποια στιγμή θα μας εγκαταλείψει. Ωστόσο, αρνούμαστε να δεχτούμε ότι ένας άνθρωπος σημαντικός για εμάς μπορεί να προσπαθήσει να κερδίσει την εμπιστοσύνη μας με πράξεις και θα παραμείνει και θα μας στηρίξει ακόμα και κάτω από δύσκολες συνθήκες. Επιβεβαίωση Το άγνωστο πάντα προκαλεί στρες, πόσο μάλλον όταν ο ψυχισμός είναι τραυματισμένος. Όλα αυτά τα ερωτήματα με το «τι θα γίνει, εάν…» βομβαρδίζουν το μυαλό ακατάπαυστα, προκαλώντας ένταση στο αρνητικό συναίσθημα που το συνοδεύει. Μια τέτοια κατάσταση χρήζει στήριξης και ανακούφισης από τον πανικό που διακατέχει το άτομο τη δεδομένη στίγμη. Σε αυτό το σημείο η αγάπη από έναν ειλικρινή και καλοπροαίρετο άνθρωπό μας μπορεί να ανακουφίσει τον πανικό, παρουσιάζοντας το μέλλον ως άγνωστο μεν όσον αφορά στις ακριβείς του λεπτομέρειες, αλλά δε ως ουσιαστικά ασφαλές και ανεκτό.  Υπομονή Όσα άτομα βιώνουμε ψυχικές δυσκολίες συχνά γινόμαστε κουραστικοί σε σχέση με τις ανησυχίες μας. Η στοργική απάντηση που μπορεί να δώσει κάποιος είναι να πάρει την ανησυχία το ίδιο σοβαρά και να την αντιμετωπίσει, χωρίς να χλευάζει ή να αρνείται το μέγεθός της. Η αγάπη δίνει την υπομονή να εισέλθει κανείς στο ανήσυχο μυαλό του άλλου και να προσπαθήσει να βοηθήσει, εξετάζοντας τι προκαλεί τον φόβο στο αγαπημένο του πρόσωπο. Εν κατακλείδι, η αγαπή μπορεί να επιδράσει θεραπευτικά στον ψυχισμό του ατόμου. Αναγνωρίζουμε όμως ότι δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες και ότι, ακόμα και όταν αγαπάμε, κάποιες στιγμές μας απασχολούν δικά μας προβλήματα, όπου καλούμαστε να επιλύσουμε. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι η θεραπεία του ψυχισμού μας βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στο συναισθηματικό πεδίο και σε πολύ μικρό βαθμό και με βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα στα φάρμακα. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους αγαπημένους μας να θεραπευτούν / επουλώσουν το ψυχισμο τους; Με το να γίνουμε καλύτεροι στο να καθησυχάζουμε τους φόβους του άλλου, να είμαστε γενναιόδωροι, να μη βασανίζουμε και να μη κακομεταχειριζόμαστε ο ένας τον άλλο και να καθόμαστε μαζί στο σκοτάδι της νύχτας σε πνεύμα αλληλοφροντίδας και καλοσύνης. Να αγαπάμε με όλη μας την καρδιά.

Ο Ρόλος της Αγάπης στην Ψυχική Υγεία Read More »

Συνδέοντας τα κομμάτια: Το παζλ της ψυχικής υγείας

Η ψυχική υγεία έχει σημαντική επίδραση στις ζωές όλων μας, Δυστύχως, η πολυάσχολη καθημερινότητα, οι πολλές και ταυτόχρονες υποχρεώσεις που συνεχώς έχουμε να χειριστούμε δεν μας επιτρέπουν να φροντίσουμε το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μας. Τις περισσότερες φορές η προσοχή μας εστιάζεται μόνο στα εξωτερικά προβλήματα που βιώνουμε, με αποτέλεσμα η φροντίδα και η επιμέλεια της ψυχικής μας υγείας να μπαίνουν σε δευτερεύουσα θέση. Η ψυχική υγεία δεν καθορίζεται μόνο από την απουσία ψυχικών παθήσεων, αλλά περιλαμβάνει και την ευεξία των συναισθημάτων. Είναι η ικανότητα του μυαλού μας να αντιμετωπίζει της καθημερινές προκλήσεις, αλλά και η ικανότητα δημιουργίας υγειών σχέσεων. Η αίσθηση της ευεξίας, της αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης συμβάλλει στην ικανότητα επικοινωνίας, ανάπτυξης και διατήρησης όμορφων στιγμών τόσο στο ατομικό όσο και στο κοινωνικό περιβάλλον. Αυτό με τη σειρά του συμβάλλει στη διαχείριση του άγχους και του στρες και συνεπώς επωφελούμαστε πιο εύκολα από τις ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται. Από την άλλη πλευρά, ενδεχόμενη προβληματική κατάσταση της ψυχικής υγείας μας και ανυπαρξία της ευεξίας μπορούν να οδηγήσουν σε διάφορα προβλήματα, όπως κατάθλιψη, φοβίες, εθισμοί, διαταραχές άγχους και άλλες ψυχικές διαταραχές. Αυτά τα προβλήματα μπορούν να επηρεάσουν την καθημερινή λειτουργικότητα και απόδοσή μας στην εργασία, στο σπίτι, στις σπουδές, στο σχολείο και γενικά στις καθημερινές αλληλεπιδράσεις με τους ανθρώπους γύρω μας. Είναι σημαντικό λοιπόν να έχουμε επίγνωση της ψυχικής μας υγείας και να παρατηρούμε τον εαυτό μας καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Πιο κάτω αναγράφονται μερικές τεχνικές που μπορούν να συμβάλουν στην προαγωγή και διατήρηση της ψυχικής υγείας για μια πιο παραγωγική και λειτουργική καθημερινότητα: Φροντίδα του σώματος: Η σωματική και ψυχική υγεία συνδέονται στενά μεταξύ τους. Συνεπώς, η ισορροπημένη διατροφή, η ενυδάτωση, η τακτική σωματική άσκηση και ο επαρκής ύπνος συμβάλλουν και στη σωματική, αλλά και στην ψυχική ευεξία. Κοινωνικό περιβάλλον: Η συμμετοχή σε κοινωνικές δραστήριότητες, η επικοινωνία με τους γύρω μας, η υποστήριξη από και προς την οικογένεια και τους φίλους μας ενισχύουν την αίσθηση της σύνδεσης με τον εαυτό μας και τους γύρω μας, συνεπώς ενδυναμώνουν και την ψυχική μας υγεία. Αναγνώριση και αντιμετώπιση των συναισθημάτων: Ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής υγείας. Είναι σημαντικό λοιπόν να παρατηρούμε και να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας. Με αυτό τον τρόπο είναι πιο εύκολη η διαχείριση εσωτερικών και εξωτερικών καταστάσεων που προκύπτουν. Επίλυση προβλημάτων: Η ικανότητα να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά τις απρόβλεπτες δυσκολίες που προκύπτουν, βρίσκοντας λύσεις. Αυτό συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησής μας, αλλά και την αίσθηση της ευεξίας. Ενδιαφέροντα και δημιουργικότητα: Η αναζήτηση δραστηριοτήτων που μας ενδιαφέρουν και μας ευχαριστούν, όπως ο αθλητισμός, η ζωγραφική, τα ταξίδια και οτιδήποτε άλλο μας εμπνέει τείνουν να ενισχύουν την αυτοεικόνα και την αυτοεκτίμησή μας. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της αναγνώρισης των δυνατοτήτων και των επιτευγμάτων μας. Επαγγελματική ικανοποίηση: Η επιλογή ενός επαγγέλματος που ανταποκρίνεται στα ενδιαφέροντά μας παρέχει σε εμάς μια αίσθηση επίτευξης, ικανοποίησης και εξέλιξης, ενισχύοντας συνεπώς την ψυχική μας ευημερία. Επαφή με τη φύση: Έχει αποδειχθεί ότι η επαφή με τη φύση έχει ευεργετικές επιδράσεις στην ψυχική υγεία. Μια βόλτα στη φύση, σε πάρκα, στη θάλασσα, στο βουνό, τείνει να βοηθά στη νοητική χαλάρωση, στη μείωση του στρες και στην ενίσχυση των θετικών συναισθημάτων μας. Συνοψίζοντας, η ψυχική υγεία είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για τη γενική μας ευημερία και την ποιότητα ζωής. Η καλή παρατήρηση των συναισθημάτων, η φροντίδα του σώματός μας και γενικά η ικανοποίηση των αναγκών μας είναι σημαντικά συστατικά για την ολοκλήρωση του παζλ της ψυχικής υγείας.   Μην ξεχνάς να νοιάζεσαι και να φροντίζεις τον εαυτό σου καθημερινά!

Συνδέοντας τα κομμάτια: Το παζλ της ψυχικής υγείας Read More »

Συναισθήματα: Μια συναρπαστική εξερεύνηση στον κόσμο της ψυχολογίας

Τα συναισθήματα αποτελούν έναν πλούσιο και πολύπλοκο κόσμο εντός της ανθρώπινης ψυχής. Είναι μια σύνθετη υποκειμενική εμπειρία. Ένας συνδυασμός νοητικών και ψυχοσωματικών καταστάσεων. Τα συναισθήματα δεν είναι μόνο ψυχολογικά. Συνδέονται στενά με τη φυσιολογία μας. Συχνά η σωματική έκφραση που τα συνοδεύει δεν είναι απλή, αλλά σύνθετη, μιας και σε αρκετές περιπτώσεις αυτάεπιδρούν και επηρεάζουν το σώμα, όπως για παράδειγμα με αυξομείωση του καρδιακού ρυθμού, προκαλώντας φτερούγισμα ή σφίξιμο στο στομάχι, ένταση στους μύες, αλλαγή στις εκφράσεις του προσώπου, στην ένταση της φωνής κ.λπ.  Καθημερινά βιώνουμε και έντονες, αλλά και ελαφρές αντιδράσεις σε διάφορες καταστάσεις, εκδηλώνοντας έτσι την πληθώρα των συναισθημάτων που μας καθοδηγούν στη ζωή μας. Τα συναισθήματα θα μπορούσαμε να τα περιγράψουμε ως σύνθετες αντιδράσεις που περιλαμβάνουν σκέψεις, σωματικές αντιδράσεις και συχνά έντονες αισθήσεις που επηρεάζονται και από τις ορμονικές επιδράσεις που βιώνει τοσώμα. Ειναι ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούμε σε ερεθίσματα που προέρχονται είτε από το εσωτερικό είτε το εξωτερικό περιβάλλον μας. Τα συναισθήματα ποικίλουν, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα από την αγάπη και τη χαρά εώς τη θλίψη και τον πόνο. Ο κατάλογος των συναισθημάτων είναι πολυδιάστατος. Μερικά βασικά ή αλλιώς πιο γνώριμα συναισθήματα είναι η χαρά, η λύπη, ο θυμός, ο φόβος, η αγάπη κ.ά. Κάποια πιο σύνθετα συναισθήματα είναι ο ενθουσιασμός, η αμφιβολία, η ανασφάλεια, η ενσυναίσθηση κ.ά. Ειναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε και να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας για την ψυχολογική μας ευεξία. Η συνειδητοποίηση, η αποδοχή και η έκφρασή τους μας βοηθούν τόσο στην καλύτερη επικοινωνία όσο και στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της ζωής. Τα συναισθήματα αποτελούν ένα αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Η κατανόηση και η διαχείρισή τους οδηγούν σε μια πιο πλούσια και ισορροπημένη ζωή. Συνεπώς, ας εξερευνήσουμε αυτόν τον υπέροχο και συναρπαστικό κόσμο των συναισθημάτων με περιέργεια και σεβασμό προς την ποικιλομορφία της ανθρώπινης ψυχής.

Συναισθήματα: Μια συναρπαστική εξερεύνηση στον κόσμο της ψυχολογίας Read More »

Scroll to Top